‘Als we als nieuw College van Bestuur een écht team zijn, is 2019 voor mij geslaagd’

De feestdagen staan voor de deur, en daarmee ook de jaarwisseling. Wat gaat 2019 ons brengen? Voor deze reeks vroegen we vier TU/e’ers naar hun blik op het nieuwe jaar. Welke doelen stellen zij zichzelf, en welke dromen hebben zij? Deze keer: de nieuwe vice-voorzitter Nicole Ummelen.

Het was een nog goed bewaard geheim, toen medio september via een perscommuniqué werd aangekondigd dat de TU/e in 2019 twee nieuwe gezichten krijgt in haar College van Bestuur. De één is Europees topambtenaar in Brussel en wordt voorzitter, de ander is de huidige universiteitssecretaris. Die laatste neemt op 1 januari de positie in van scheidend vice-voorzitter Jo van Ham.

Nicole Ummelen (1968) oogt ontspannen en heeft duidelijk zin in haar nieuwe baan. Geregeld valt het woord verbinden, reflecterend op de nabije toekomst. De klassieke ‘eerste 100 dagen van kennismaking’ als bestuurder slaat ze maar over. Dat is niks voor haar. “Ik denk niet in grenzen.”

Wat hoop je in 2019 te bereiken?

“Ten eerste wil ik meteen een goede start maken met de uitvoering van onze nieuwe strategie 2030. Daar is dit jaar veel positieve energie in gaan zitten en dat moeten we vasthouden, die flow.”

“Mijn sleutelwoord? Samenwerken! Ik zie nog veel verbetering mogelijk. Denk aan de verbinding tussen faculteiten en diensten. Tussen de diensten onderling. Maar ook tussen OBP (ondersteunend beheerspersoneel) en WP (wetenschappelijk personeel). Ik pleit voor meer begrip voor werk dat buiten je eigen gezichtsveld gebeurt. En: maak gebruik van elkaars kennis en krachten. Het mag domweg wat minder met die muurtjes tussen bedrijfseenheden en tussen mensen.”

“Voor mij persoonlijk wil ik goed ingevoerd raken in mijn nieuwe rol als vice-voorzitter. Ik doe momenteel veel leeswerk. Niet dat ik een dossiervreter ben, maar ik wil wel weten waar ik het over heb.”

Hoe gaan we van je horen in 2019?

“Dat vind ik een lastige. Het zal heus wel wennen zijn. Ik ben gewend om te opereren vanuit de coulissen en ik kom nu vaker in de schijnwerpers te staan. Het wordt wel anders ja. Wat voor mij belangrijk is: ik wil het informele contact in stand houden. Ja, ik word bestuurder. Ik wil er echter voor waken dat de afstand te groot wordt. Ongeacht of ik vice-voorzitter ben, wil ik normaal met collega’s over elkaars werk kunnen praten. Een broodje eten of een biertje drinken. Dat is volgens mij dé manier om voeling met de organisatie te houden. Ik moet kunnen vóelen hoe beleid uitpakt en ervaren wordt, zonder dat ik dat alleen in formele vergaderingen hoor. (lachend) Schrijf maar op dat ik daar mijn best voor ga doen.”

Wanneer is 2019 voor jou geslaagd?

“Als we als nieuw College van Bestuur een écht team zijn. We nemen in relatief korte tijd afscheid van twee zeer ervaren bestuurders en ik hoop dat we de komende maanden nog veel kunnen leren van Jo van Ham en Jan Mengelers. Ik wil dat we er stáán als nieuw trio. Dat is best spannend: ik weet inmiddels dat we onderling klikken met elkaar, maar je weet niet hoe het loopt wanneer we onder druk komen te staan of het inhoudelijk oneens zijn. Hoe is het dan om samen te besturen?”

“Privé wordt het ook anders. ‘Mama wordt bestuurder’. Mijn zonen waren direct heel enthousiast, maar het betekent wel dat ik wat vaker ’s avonds en in het weekend aan het werk ben. Daarin moeten we een nieuwe draai vinden, een goede balans tussen werk en thuis. Daarnaast staat mijn oudste voor zijn studiekeuze en dat is erg boeiend. Ik zie nu in de praktijk wat we aan de TU/e bedenken om studenten te boeien en te binden. Een mooi proces om te doorleven.”

Wat wens je alle TU/e-ers voor 2019 toe?

“Op de eerste plaats: Als mens gun ik iedereen heel veel geluk, gezondheid en succes. Daarbinnen zijn twee dingen enorm belangrijk: de juiste ‘work-life balance’. Werkdruk is een kwestie die telkens weer op de agenda komt. Ik hoop oprecht dat mensen stoer genoeg zijn om te kiezen wat écht belangrijk is. Als je als individu goed in balans bent, dan ben je op alle andere vlakken ook gelukkiger en effectiever. Ik vind het van belang dat we mensen helpen dat evenwicht te vinden. Geloof me nou maar: nee zeggen is echt niet erg. Soms moeten mensen dat maar even wachten.”

“Op de tweede plaats hoop ik dat iedereen zijn draai vindt in het nieuwe Atlas. Dat wordt best spannend, met zijn allen in zo’n grote kantoortuin. Gewenning zal nodig zijn, zeker. Daar staat tegenover dat je collega’s van allerlei diensten ontmoet en dat is van grote waarde.”

“En wat ik mezelf gun? Ik wil komende zomer een hele mooie reis maken met mijn kinderen. Die staat bovenaan. En als het even kan, ook één of twee mooie muziekfestivals, iets á la Best Kept Secret, of het Early Music Festival.”